Zoeken naar “”

Niet-recyclebaar afval als nieuwe schat voor de chemische industrie

Wat als we ons niet-recyclebare afval niet meer verbranden of storten, beide milieubelastende opties, maar gebruiken als waardevolle grondstof voor de chemische industrie? Een vandaag gepubliceerd rapport van PwC’s Strategy& in opdracht van energieproducent RWE toont aan dat dit niet alleen wenselijk, maar ook zeer haalbaar is. Via een innovatieve techniek kan afval straks worden omgezet in groene waterstof en duurzame chemische bouwstenen. Hiermee wordt een grote stap gezet richting een circulaire economie en vermindert tegelijkertijd de afhankelijkheid van fossiele grondstoffen.

Het plan dat nooit een Plan werd

Begin juli 2023 verscheen het concept Nationaal Plan Energiesysteem (NPE). Voor het eerst keek de overheid met een integrale blik naar het Nederlandse energiesysteem tot en met 2050. “Door de ontwikkelpaden van energieketens en vraagsectoren in kaart te brengen, wordt helder waar deze niet op elkaar aansluiten”, aldus het toenmalige kabinet. Op Energiepodium beschreef Martien Visser het concept NPE als een aangename verrassing. “Natuurlijk was het nog niet af. Zo ontbrak de interactie met de buurlanden en terecht werd opgemerkt dat nog “aanscherping nodig was” en ook dat er in het vervolg “volle aandacht voor de uitvoering in de praktijk” zou zijn. Een half jaar later presenteerde het vorige kabinet versie twee. Ik moet bekennen dat ik teleurgesteld was. Resultaten van de aangekondigde acties waren mager. Een financiële analyse waarmee ontwikkelpaden met elkaar konden worden vergeleken en scherpe keuzes konden worden gemaakt ontbrak zelfs helemaal. Ook was er geen uitvoeringsplan. Tijdgebrek? Inmiddels zijn we een kabinet en anderhalf jaar verder. Wordt er nog aan het NPE gewerkt? Bestaat het NPE-team nog wel?”

De energiebelasting verlagen? Draai aan de juiste knop!

Het kabinet trekt in de Voorjaarsnota 200 miljoen euro uit om via de heffingskorting de energiebelasting te verlagen. Dat scheelt huishoudens gemiddeld zo’n 20 euro per jaar, aldus Frans de Heij. “Een noodzakelijke stap, al is er meer nodig. Martien Visser opperde in zijn artikel op Energiepodium al “energiebelasting-armoede”- een treffende term. De energiebelasting in Nederland is hoog, vooral vergeleken met andere Europese landen. Ook Radar besteedde op 3 maart aandacht aan dit onderwerp.

Als het niet kan zoals het moet….

Het is lange tijd geleden dat een Klimaat- en energiebrief aan de Tweede Kamer opent met een verwijzing naar de internationale geopolitieke veranderingen. Coby van der Linde citeert de openingsalinea graag: “In de afgelopen maanden is onze kwetsbaarheid voor geopolitieke ontwikkelingen eens te meer duidelijk geworden. Om onze economie sterk en weerbaar te houden moeten we minder afhankelijk worden van andere delen van de wereld. Dat vraagt dat we zorgvuldig nadenken over onze energie- en grondstoffenvoorziening en over onze industrie. Betaalbare en beschikbare energie staat daarin centraal en daarmee is de energievoorziening onderdeel van ons economisch beleid en veiligheidsbeleid.”

EU moet eerlijk zijn over klimaat, kosten en keuzes

Niet alleen op klimaatgebied heeft de EU haast, ook investeren in defensie is urgent, net als steun aan Oekraïne. En we moeten ons concurrentievermogen vergroten, en snel ook. Hoog tijd dus voor een discussie over keuzes maken, vindt Remco de Boer. “Hoeveel willen we waarin investeren? Iedere euro kun je immers maar een keer uitgeven. Dát erkennen zou al een goede eerste stap zijn.”

De industrie zit in de problemen, maar de oorzaak is níet het klimaatbeleid

De problemen van de Nederlandse industrie zijn niet ontstaan door klimaatbeleid, maar door te lange afhankelijkheid van goedkoop Gronings en Russisch gas. Dit stellen Tweede Kamerleden Joris Thijssen en Suzanne Kröger (GroenLinks-PvdA) in reactie op een column van energieopiniemaker Remco de Boer.

Van warmte- naar energieprogramma's??

Pieter Boot ziet dat in de huidige fase van de energietransitie een duidelijk signaal van de overheid wordt verwacht. “Bij ‘overheid’ denken we doorgaans aan het Rijk, maar er zijn er meer. Gemeenten zijn gevraagd in 2026 met een Warmteprogramma te komen, waarbij vele ervoor kiezen dit jaar al een concept te maken. Dit wordt een belangrijk document, dat veel mensen direct aangaat.”

Een beter milieu én behoud van industrie begint bij Europese consumenten

In 1990 startte de campagne “een beter milieu begint bij jezelf”. Na heel wat kritiek werd dat vanaf 2000 vooral een beter milieu begint bij bedrijven, aldus IJmert Muilwijk. “In 2025 zien we de industrie worstelen. Europese bedrijven moeten terecht verduurzamen, maar de consument heeft daartoe geen verplichting en kan grijze producten via Alibaba blijven kopen. Het is tijd voor een slimme combinatie van “jezelf” en bedrijven. Dat kan door de vraag naar duurzame producten te verplichten. Door deze vraagcreatie wordt verduurzamen een aantrekkelijk businessmodel. Bijkomend voordeel is dat in een onzekere wereld ook gestuurd kan worden op welke productie we écht in Europa willen houden.”

Elektriciteit tussen hamer en aambeeld

Volgens investeerders is een sluitende business case voor offshore windparken onmogelijk, stelt Martien Visser. “Ze willen weer subsidie. Evenzo willen investeerders in wind op land en zon-PV voortzetting van de SDE, terwijl in Klimaatakkoord was afgesproken daarmee in 2026 te stoppen. De ontwikkeling van zon-PV op woningdaken is ingestort na het einde van de salderingsregeling. Eigenaren van gascentrales willen een capaciteitsmarkt, waarbij zij een vergoeding krijgen, noem het subsidie, bovenop de opbrengst van verkochte stroom. Kommer en kwel dus in elektriciteitsproductieland. De baten wegen niet op tegen de kosten.”

De Keeling-curve noopt tot CO2-afvang en -opslag

Al in de jaren ’90 zag Jan Paul van Soest boeiende discussies plaatsvinden over Carbon Capture and Storage (CCS), inclusief moderniteiten als stakeholderraadplegingen en sociaalwetenschappelijk onderzoek naar de percepties van deze technologie. “Het beeld was in grote lijnen: we hebben een breed scala aan opties nodig, waaronder onvermijdelijk ook CO2-afvang en -opslag. Vooruitziende ambtenaren op het toenmalige ministerie van VROM promootten ook onderzoek en ontwikkeling van CCS, en de weerstanden waren gering. Begin deze eeuw kwam het idee van ‘schoon fossiel’ in zwang: fossiele brandstoffen waar de koolstof uit kon worden gesloopt en in lege gasvelden of in aquifers zou kunnen worden opgeslagen.”