Zoeken naar “”

Het demissionaire kabinet versnelt klimaatverandering met het belastingplan

Het kabinet heeft op de valreep nog een belasting door de Kamers gekregen waardoor de Aarde verder zal opwarmen. Een belasting die raakt aan waar Matthijs Meijer van Putten al maanden over schrijft: Hoe vervoeren we ons zo klimaatvriendelijk mogelijk?

Vergroenen in een vergrijzende democratie

Wie op zijn zeventigste nog aan een meerjarige verbouwing begint, moet er behoorlijk van overtuigd zijn dat het de moeite waard is. Het betekent leven in de rommel, investeren met een lange terugverdientijd en accepteren dat vooral anderen later van het resultaat profiteren. Toch is dat precies waar Nederland nu voor staat. Terwijl het energiesysteem ingrijpend wordt verbouwd, ziet Frans de Heij dat ook de demografie in rap tempo verandert. “We proberen tegelijk te vergroenen en te vergrijzen: een combinatie die zelden expliciet wordt besproken, maar grote gevolgen heeft voor arbeid, kapitaal en onze bereidheid om ver vooruit te kijken.”

Nieuwe zorgen over de energie-intensieve industrie en zinvolle voornemens in nieuw coalitieakkoord?

De afgelopen tijd verschenen weer enkele rapporten over de stand van zaken in de energie-intensieve industrie (EEI). Volgens Pieter Boot raken we aan somberheid op dit punt gewend, maar ze zijn nog ernstiger dan op het eerste gezicht blijkt. Het nieuwe coalitieakkoord is echter voornemens hier stappen te zetten. 

Pas op met modellen!

Bij een van zijn eerste werkgevers leerde Martien Visser met modellen werken. "Dankzij computers werden ze steeds groter. Meer data, meer aannamen, meer interacties. Idealiter worden modeluitkomsten geverifieerd. In de natuurkunde kan dat. In de gewone wereld niet of nauwelijks. Zeker niet als de toekomst beschreven wordt in business cases en scenario’s. Die lopen soms tot wel 25 jaar vooruit. Die tijd geleden moest de liberalisatie van de Europese energiemarkt nog op gang komen en waren zonnepanelen 100x duurder dan nu. Schijnbaar onbeduidende veranderingen in de aannamen kunnen op deze lange termijn uitkomsten maken of breken."

Reactie op Coalitieakkoord over Energie en Klimaat

Ambitieus-realistisch. De coalitie erkent enerzijds dat het Nederlandse klimaatdoel voor 2030 “lastig wordt”, maar houdt tevens vast aan deze ambitie, die dan mogelijk iets later zal worden ingelost. Tegelijkertijd richt zij zich op de lange termijn, op 2040 en 2050. Dat was hard nodig. Nederland was zo druk met 2030, dat de voorbereidingen voor de periode na 2030 uit het oog werden verloren. Terwijl de EU tussen 2030 en 2040 haar CO2-emissie enorm wil reduceren: van -55% naar -90%. Dat lukt niet na grondige voorbereidingen in de jaren daaraan voorafgaand. Belangrijk voorts dat de coalitie zich richt op een "slimme Europese aanpak". Klimaatbeleid is geen marathon die je individueel als land moet winnen, maar een opgave waar we, Europees en mondiaal, samen de schouders onder moeten zetten en die we samen over de finish moeten brengen. Het lukraak eigen emissies over de grens kieperen, onder het motto dat andere landen dat wel zullen oplossen omdat ze immers ook aan Parijs hebben gecommitteerd, is geen begaanbare weg en zal als een boemerang terugkomen, aldus Jos Cozijnsen en Martien Visser. Nog los van de geopolitieke consequenties dat Nederland (en Europa) zich daarmee steeds afhankelijker maakt van derden.

De politiek wikt, de markt beschikt

Zolang de rendementen op investeringen in olie- en gasprojecten wereldwijd hoog zijn, blijft het behelpen met de verduurzaming van onze energievoorziening. Politici en overheden die anders willen, kunnen de markt wel beïnvloeden, maar niet verslaan. Toch gloort er volgens Anton Buijs hoop voor iedereen met groene idealen. Diezelfde markt waarin fossiele brandstoffen nog altijd floreren, kan zich sneller tegen ‘Big Oil’ keren dan in de bestuurskamers van de betrokken bedrijven voor mogelijk wordt gehouden.

Buurtenergieplan nodig voor aanpak congestie op laagspanningsnet

Het lokale stroomnet is er in het verleden niet voor gemaakt dat we steeds meer stroom gebruiken en onze stroom deels halen uit zonne-energie. Zonnepanelen op veel daken kunnen op bepaalde momenten te veel stroom leveren en schakelen daarom af. En als we, zoals gepland, op grote schaal kiezen voor (hybride) warmtepompen, elektrische auto’s en koken op inductie, krijgt het elektriciteitsnet te maken met aanzienlijk hogere pieken. Daardoor moeten zowel het middenspanningsnet als het laagspanningsnet op de meeste plaatsen worden verzwaard. Door slimmer met ons stroomverbruik om te gaan kan de verzwaring echter voor een belangrijk deel worden beperkt. Dat scheelt enorm in de kosten en in ruimtegebruik en zorgt er bovendien voor dat de verzwaring haalbaar blijft voor de netwerkbedrijven, aldus Sible Schöne.

Het te makkelijke verhaal van snellere vergunningverlening

‘Het moet sneller!’ Dat kreeg Peter van Asperen aan het begin van zijn carrière vaak te horen toen hij nog als jongste bediende werkte. ‘En geen gemaar’, kwam er achteraan. Dezelfde oproep tot sneller, sneller, sneller zie ik terug in de huidige politieke discussies. Voor elk overheidsplan is er altijd financiële dekking als alle ambtenaren eindelijk eens sneller en efficiënter zouden gaan werken, zo lijkt de gedachte.

Chaos

Het jaar beginnen met een bijdrage aan Energiepodium is fijn, net als het jaar eindigen trouwens. Het einde van het jaar nodigt uit tot contemplatie over wat is geweest, het begin tot het bespiegelen van wat kan komen. Dat was althans vaak zo in het verleden. Er waren wel eens jaren met een kerst- en oud-en-nieuwperiode met grote een opschudding op energiegebied, vaak iets met een olie-exporterend land, die een onmiddellijke blik in de glazen energiebol vergde. Dit jaar stond Coby van der Linde gepland om te publiceren aan het begin van het jaar en verheugde ze zich op de blik vooruit. De keuze kon op verschillende onderwerpen vallen. In deze tijd van een hybride energievoorziening, dat wil zeggen zowel traditionele energiedragers als nieuwe, dringen zich genoeg onderwerpen op.

‘Er wordt te veel geacteerd op onderbuikgevoelens’

Energiepodium interviewde Marieke Abbink, die sinds 2020 directeur is van de New Energy Coalition (NEC) in Groningen. Deze organisatie brengt overheden, kennisinstellingen en bedrijven bij elkaar om uiteenlopende energieprojecten in Noord-Nederland vorm te geven. ”Het uitgangspunt moet een betere, comfortabele, betaalbare en bij voorkeur groene energievoorziening zijn. In die volgorde.”